سینه ام ز آتش دل د ر غم جانانه بسوخت
آتشی بود درین خانه که کاشانه بسوخت
تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت
جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت


×××××××××××××××××××××××××××

_________________
چون ميگذرد غمى نيست.

تا نگاه می کنی
وقت رفتن است
بازهم همان حکایت همیشگی !

پیش از آنکه با خبر شوی
لحظه ی عظیمت تو ناگزیر می شود

آی،
ناگهان
چقدر زود
دیر می شود...

- قیصر امین پور -

_________________
بال ها از فشار آزادی می شکند
پس از سال ها انس با قفس...

دل من می خواهد
که نباشم همچو بازیچه ی دست تقدیر
سبک و بی نفس و بی فریاد
دل من می خواهد که چنان مرغک خوش خوان هوا
بپرم پاک به هر کوه و کمر
بستیزم با شب با اندوه
بزنم شادی و آزادی را
زبلندای بلندا فریاد ...

ناهید بشردوست

_________________
تنیده یاد تو در تار و پودم میهن ای میهن
بود لبریز از عشقت وجودم میهن ای میهن
ای با من و پنهان چو دل, از جان سلامت می کنم

تو را در وقت بیکاری نوشتم
به روی کهنه دیواری نوشتم
که نامت را نه از روی ارادت
برای مردم آزاری نوشتم

محمد جعفری



مثه اینکه پاقدم من خوب بوده

_________________

بلی برادر shiman
مرا از خاطرات خود ببر بیرون
مکن فریاد نامم را
مگیر هرگز نشانم را
که جام قلب من گشته
لبالب کاسه ی پر خون

ناهید بشردوست

_________________
تنیده یاد تو در تار و پودم میهن ای میهن
بود لبریز از عشقت وجودم میهن ای میهن
ای با من و پنهان چو دل, از جان سلامت می کنم

نه آن روزها که با گلبرگ های گل سرخ
روی ناخن هایم گل می کاشتم

و نه اکنون
که تو هر روز برایم گل سرخ می آوری

دوست داری ادای آدم های خوشبخت را در بیاورم
حالا چه فرق می کند
خوشبخت باشی یا نباشی
دنیا روزی تمام می شود

- مریم افضلی -

پ. ن: با کمی تخلیص

_________________
بال ها از فشار آزادی می شکند
پس از سال ها انس با قفس...

دلا یک دم غریق بحر خدا شو زین عالم فانی به لحظه ای جدا شو
در آن دم بینی که هر دو عالم به پای توست خاک سجده گر و آسمان به اقتدای توست

شاعر خودم (کاملش 34 بیت)

_________________
((انا لله و انا الیه راجعون))
از آن ترسم که روزی آید و من آماده نباشم

بعله اونم چه شعرایی ، دل و دلدار...

- - - - - -

قطار می‌رود
تو می‌روی
تمام ایستگاه می‌رود

و من چه‌قدر ساده‌ام
که سال‌های سال
در انتظار تو
کنار این قطار ایستاده‌ام
و هم‌چنان
به نرده‌های ایستگاه رفته
تکیه داده‌ام...

- قیصر امین پور -

_________________
بال ها از فشار آزادی می شکند
پس از سال ها انس با قفس...

در شب کوچک من افسوس
باد با برگ درختان میعادی دارد
در شب کوچک من دلهره ویرانیست
گوش کن
وزش ظلمت را میشنوی؟


- فروغ فرخزاد ، باد ما را با خود خواهد برد -

_________________
بال ها از فشار آزادی می شکند
پس از سال ها انس با قفس...

هر چه بودم یا نبودم هرچه کردم یا نکردم

هر چه کردم کاردل بود کاردل از سان گذشته

اکنون عذر میخواهم با تنی در هم شکسته

میخزم با سینه تا دامان یاری را بگیرم

آرزو دارم زیر پای دلداری بمیرم

_________________
چراغها را خاموش کنید می خواهم آسوده سر بر زمین بگذارم

مدتی بود که دست و دلم به تدارک ترانه نمی رفت!
کم کم این حکایت دیده و دل،
که ورد زبان کوچه نشینان است،
باورم شده بود!
باورم شده بود،
که دیگر صدای تو را در سکوت تنهایی نخواهم شنید!
راستی در این هفته های بی ترانه کجا بودی...؟!

یغما گلرویی

_________________
اولین باری که گامهایت را دوست نداشتم,
باری بود که می رفتی...

تا دامن دل به دست یار افتاد
بیچاره دل از صبر و قرار افتاد
ساقی مددی اگر نگیری دستم
دل رفته و دیده هم ز کار افتاده

_________________
دلا خوکن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد
سعادت ان کسی یابد که از تن ها بپرهیزد.

_________________

تابستون اومد
گفتیم کولر نصب کنیم
آخش چقدر خنکه
!

تو مرا دنبال می کنی
یا من ترا
ای چشم شیرین زیبا
به گلها می بینیم و می بینمت
به گلها نشسته ای و می بینیم
بر آب می نگرم و می بینمت
در آب می لرزی و می بینیم
تو مرا جست و جو می کنی یا من ترا ای چشم شیرین دلربا
همه رویاهایم را نیلوفری کرده ای
و همه خیال هایم را به بوی شراب آغشته ای...

_________________
knowledge is power

یه روزی دل خوشه و یه روزی هم دل می سوزه

نه فقط برای ما واسه همه غصه داره

واسه ی همه یه روز خوبه یه روز بد می یاره

دل من غصه نخور زندگی اینه به خدا

توی این دنیا فراوونه شبیه ما دو تا

_________________
چراغها را خاموش کنید می خواهم آسوده سر بر زمین بگذارم