ماده 26 اعلامه جهاني حقوق بشر:
" بهره گيري از آموزش حق طبيعي و جزء نيازهاي ضروري هر فرد است ، هر كس فارغ از نوع نژاد، مذهب، مليت و... مستحق برخورداري از آموزش و تعليمات است."
نسل سوم مهاجران؛ نسل زاده ی هجرت در ایران
اعتراض نامه به: "ممنوعیت شرکت در کنکور سراسری برای مهاجرین افغانی "
روی چه حسابی اعتراض کنیم؟
نه امکان ماندن داریم ، نه شرايط رفتن
نه سرمایه و دارایی هاي که اگر می داشتیم پای رفتن را نیز به همراه داشت و نه پای ماندنی که تحصیل را در دانشگاههای آزاد ایران مجاز می شمرد!!
پس اعتراض در اینجا ميشود سهم بچه هایی که همین جا رشد و نمو داشتند ، درس خواندند ، می خواستند روزي با پشت سر نهادن کنکوری سخت بلکم وارد یك دانشگاه دولتی یا نیمه دولتی و امثالهم بشوند!.
سپری کردن 12 سال تحصیل با موانع سخت و بخشنامه هاي مختلف و رنگارنگي كه هر سال تغيير ميكرد! ، كشان كشان ، با تمامي مشكلات و سنگ جلوي پاي گذاشتن ها خود را به سد كنكور رسانديم ، عظم جمع كرده و ميخواستيم از سد كنكور گذشته و به دانشگاه راه يابيم ، تا آينده اي كه كه 12 سال انتظارش را ميكشيديم اكنون تجربه اش كنيم ، ميخواستيم تا بهمراه دوستان ايراني خود كه شوق رسيدن به تحصيلات عالي را دارند ما نيز از آن بهره مند شويم....
اما اكنون دست روزگار آينده اي ديگر را برايمان رقم زده است ،
" تو حق تحصيل نداري!"
ضربه آخر بر پيكر رنج ديده و آشفته محصيلين مهاجر افغاني رقم خورد
دفترچه ثبت نام آزمون سراسري سال 1388 –شرايط عمومي داوطلبان – بخش (ﻫ ) ( متن با فونت بزرگ):
بر اساس اعلام رسمي اداره كل امور اتباع و مهاجرين خارجي وزارت كشور، ثبت نام كليه اتباع عراقي و افغاني در آزمون سراسري سال 1388 « ممنوع » مي باشد.
قبل از اين با بهانه هاي مختلف ، نظير درياف پاسپورت تحصيلي و تحويل مدارك اقامتي! ، مناطق ممنوعه ، شرط معدل و غيره... مواجه بوديم . اما اينك تيشه به ريشه تحصيل مهاجرين خورده است ، تصميمات نسنجيده مسئولان ايران تنها روزنه اميد جوانان مهاجر را بسته كرد.
سفارت افغانستان هم كه بعنوان تنها مرجع قانوني دفاع از حقوق مهاجرين است نيز ظاهراً اين روزها گوشش از هميشه سنگينتر است ، يا در خواب خرگوشي بسر برده يا خود را بخواب ميزند ، شايد درگير جنجال بر سر پست و مقام و درجه خويش باشند ، ويا شايد بخاطر رسيدگي و راه انداختن كار اقوام دور و نزديك خويش مجال شنيدن صداي اين جوانان سرخورده را ندارند؟!
ما هم همیشه با تصميمات و برنامه ريزي هاي مسئولان ايران انعطاف پذیری از خویش نشان دادیم ، خدا رو شکر !!
ولی آیا این بار هم می توانیم تحمل کنیم؟!!!
اما اي جوان مهاجر ، اي هموطن و هم صنفي من ، تا من و تو پشت همديگر را نگيريم ديگران براي ما كاري نخواهند كرد ، چه بسا بي صدايي ما زمينه ساز بخشنامه ها و محدوديت هاي شديدتر خواهد بود ، پس اكنون وقت اين است كه ما نيز با هم يك صدا شويم.